Karin Becker e Kristina Widestedt, da Stockholm University, presentaron en ECREA unha investigación sobre o xornalismo cidadán ou “citizen journalism” titulada Trial by blogging. Taking the news into their own hands. Para o seu traballo, empregaron como obxecto de estudo as novas que os medios da súa Suecia natal publicaron sobre dous sucesos: o asasinanto do mozo Riccardo Campogiani a mans dun grupo de adolescentes que saían de festa e unha violación dunha rapaza de 23 anos en Estocolmo.

Unha vez definido realizado o estudo a partires deste obxecto e desta mostra, as investigadoras de Suecia identificaron dous discuros diferenciados nas formas e no fondo: por unha banda o dos medios de comunicación tradicionais e, pola outra, o discuros creado nos blogs persoais escritos na rede.

Nos medios sociais existía unha corrente de simpatía coas vítimas, tendíase a dar detalles dos crimes e abríase un debate sobre o que a sociedade pode facer para evitar este tipo de actos. A cobertura de ámbolos dous acontecementos por parte dos medios sociais amosou a existencia dun discurso informativo alternativo, crítico co poder e co seguimento que os medios de comunicación clásicos fan de certas informacións e noticias.

Por outra banda, nos medios tradicionais estes actos eran atribuídos a unha cultura de violencia nas rúas, a unha mala educación por parte dos pais na actualidade e non se abría un debate aberto cos lectores/usuarios a través da participación cidadá.

Os medios sociais, dominantes tradicionalmente, iganoran aos medios sociais como potencial fonte de alternativas e información sobre as noticias e, en canto teñen oportunidade alimentan a idea de terlle pánico aos novos medios sociais.

Jaume Masdeu, representante da Corporaciò Catalana de Medios Audiovisuales, ofreceu a súa visión dos procesos de converxencia empregando como referencia as experiencias na confluencia que experimentan TV3 e Catalunya Ràdio. As medidas de integración, neste caso, xiran en torno a unha sitio web que canaliza a colaboración entre a televisión e a radio.

Masdeu expuxo a estratexia que se está a seguir neste caso, fixando 5 momentos clave ou chanzos que se deben asegurar na dinámica converxencia: a calidade debe ser o último e único obxectivo da converxencia, vendo este fenómeno coma un medio e non coma un fin; por outra banda, é importante traballar coa diferenciación de situacións profesionais nos diferentes medios do grupo, xa que moitos dos xornalistas son reticentes a sumir traballos e colaborar con outros xornalistas que contan con mellores condicións laborais facendo a mesma labor; superar as diferenzas tecnolóxicas e adaptar os estándares empregados en cada medio para poder traballar dende unha perspectiva da converxencia; traballar tamén para unificar rutinas e crear novas dinámicas de traballo que teñan como referencia a situación converxente e non a tradicional dos medios dos que proceden os profesionais e, por último, analizar a necesidade dunha localización física única, onde se integren as redaccións dos medios.

Finalmente, Masdeu insistiu na necesidade de que o xornalista traballe para elaborar un produto de calidade, independentemente de para que medio sexa, tendo en conta as súas características propias. O representatne da CCMA asegurou, ademais, que non é estrictamente necesario que o xornalista sexa bo en todos os medios, en todas as plataformas e formatos. Esta é unha situación nova, á que deberá adaptarse paulatinamente e que creará xornalistas multimedia, sen obrigalos a ser o mellor profesional posible en cada medio, mais si a traballar de acordo ás estruturas, linguaxes e requisitos propios de cada un.

Durante os días 26, 27 e 28 deste mes de novembro está a celebrarse en Barcelona a 2ª Conferencia Europea de Comunicación (ECREA), á que asistimos varios membros do grupo Novos Medios. Sen dúbida, no primeiro día, unha das mesas de comunicación máis interesantes foi a que tratou o fenómeno da converxencia en Europa.

En ECREA todo vai moi de présa. As intervencións dos conferenciantes sucédense unha tras outra a un ritmo vertixinoso onde centos de conceptos e proxectos de investigación loitan por ser o máis comentado nas pausas para o café e o máis recordado e citado polos investigadores en comunicación unha vez que o congreso remate e cada un volva á súa rutina de traballo diaria.
De todo o visto ata o momento (escasa mostra, dado que as sesións paralelas non permiten asistir a todas aquelas que os asistentes desexariamos), unha das que con maior intensidade invitou a reflexionar e que, sen dúbida, creo que é un dos grandes eixos sobre os que xiran moitos ámbitos –cultural, económico, social e tamén o da comunicación- da Sociedade da Información e a Comunicación na actualidade é a converxencia.

Da man de Ramón Salaverría e José Alberto García Avilés, condutores da sesión Media Convergence in Europe. Theorical and Practical Approaches to an Emerging Media Phenomenon, Cecilia Teljas, Jaume Masdeu, Klaus Meier e Konstantinos Saltzis tentaron operativizar un concepto en constante redefinición e cambio como é o da converxencia no ámbito da industria da comunicación. O obxectivo principal da mesa de exposición e posterior debate era operativizar un concepto coma o da convexencia que tanto está a deixar patente a súa pegada nas redaccións dos medios e nas propias estruturas mediáticas.
Ramón Salaverría expuxo na súa intervención o concepto de converxencia derivado do proxecto de investigación conxunto que lidera, financiado polo Ministerio de Educación e Ciencia e no que participa o grupo Novos Medios. Para Ramón, a converxencia fai referencia ás principais áreas dos medios de comunicación. Así, a esfera empresarial, a tecnolóxica, a profesional e a comunicativa experimentan o fenómeno da converxencia de xeito totalizador. Ademais, Salaverría aportou unha vasta literatura científica sobre este termo, fenómeno esquencido nos estudios académicos durante anos e que leva uns anos sendo actualidade.
Unha vez que Salaverría expuxo a súa idea de converxencia, Teljas, Masdeu, Meier e Saltzis mostráronlle aos asistentes moitas das perspectivas e casos dende os que se aborda este concepto. Así, Cecilia Teljas centrouse na converxencia en relación coa audiencia en referencia aos servizos dos medios dixitais. Teljas afirmou que o medio representativo dos grupos de medios son os xornais impresos e que son estes os que deberán definir a natureza dos servizos ofrecidos polo grupo, incluso aqueles que son obxecto deste estudo e que se atopan na rede.

Pola súa banda, Klaus Meier tamén expuxo a situación dos procesos de converxencia en Alemaña, onde a súa principal característica é a concentración de esforzos na integración das estruturas tradicionais nas plataformas ditixais, nun país onde, como asegurou, os proceos e estruturas son ríxidos. Neste senso, Meier rematou a súa intervención afirmando que o concepto de converxencia se dá en relación a varios parámetros e que pode ser definido con respecto a eles e aos procesos que neses ámbitos se dan, na liña do que Ramón Salaverría afirmara na primeira intervención da mesa de conferenciantes.

Konstantinos Saltzis rematou as intervencións da mesa temática poñendo sobre a mesa os cambios nas rutinas diarias aos que se ten que enfrentar o xornalista. O profesional, acostumado a unha labor monomedia, ve como a nova e complexa situación de converxencia fai que varíen as súas rutinas e deba contar cun maior dominio das novas tecnoloxías e todas as condicións que estas requiren para optimizar o seu uso. Pero, o máis importante para Saltzis é, sen dúbida, que consigan elaborar produtos de calidade tendo en conta que se atopan inmersos no cambio de rutinas marcados pola adaptación a novas linguaxes narrativas dependendo de para que medio de comnicación do grupo ao que petenzan estean producindo en cada momento.

[lang_es]Una de las aplicaciones de la sindicación de contenidos con la que se está experimentando mucho, es la creación de mapas visuales. Los resultados de estas propuestas son cuando menos visualmente atractivos, aunque en muchas ocasiones su utilidad es dudosa.

The New York Times ha presentado una novedosa herramienta desarrollada en conjunto con IBM, que trabaja a partir de la sindicación de contenidos. El Visualization Lab permite la creación de diferentes tipos de mapas visuales empleando como fuente los contenidos sindicados dentro del diario. Los resultados son dispares, si bien hay algunas aplicaciones que parecen más utiles que otras. Llama la atención especialmente la posibilidad de crear árboles de palabras. Vemos su aplicación en uno de los discursos pronunciados por Obama en Florida. Para leer el discurso desde los puntos de vista que nos interesan, escogemos una palabra clave, de la que surge un árbol con todas las frases pronunciadas comenzando por esa palabra.[/lang_es]
[lang_gl]Unha das aplicacións da sindicación de contidos coa que se está experimentando moito é a creación de mapas visuais. Os resultados destas propostas son cando menos visualmente atractivos, aínda que en moitas ocasións a súa utilidade é dubidosa.

The New York Times presentou unha novedosa ferramenta desenvolvida en conxunto con IBM, que traballa a partir da sindicación de contidos. O Visualization Lab permite a creación de diferentes tipos de mapas visuais empregando como fonte os contidos sindicados dentro do diario. Os resultados son dispares, aínda que hai algunhas aplicacións que parecen máis útiles que outras. Chama a atención especialmente a posibilidade de crear árbores de palabras. Vemos a súa aplicación nun dos discursos pronunciados por Obama en Florida. Para ler o discurso desde os puntos de vista que nos interesan, escollemos unha palabra chave, da que xorde unha árbore con todas as frases pronunciadas comezando por esa palabra. [/lang_gl]

[lang_en]One of the applications of contents syndication is the creation of visual maps. The results of these proposals are when visually attractive but its utility sometimes is doubtful.

The New York Times has presented a novel tool developed with IBM, that works from the syndication of contents. The Visualization Lab permits the creation of different types of visual maps. Calls especially the attention the words trees. We see its application in one of the speeches pronounced by Obama in Florida. To read the speech since the points of view that interest us, we choose a keyword, of the one that a tree arises with all the phrases pronounced beginning for that word.
[/lang_en]